ko-sto-to-mij

kostotomij (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kostotomia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kostotomiapojedyncza mianownikżeński
kostotomiachmnoga miejscownikżeński
kostotomiamimnoga narzędnikżeński
kostotomiąpojedyncza narzędnikżeński
kostotomiemnoga mianownikżeński
kostotomiemnoga biernikżeński
kostotomiemnoga wołaczżeński
kostotomiępojedyncza biernikżeński
kostotomiipojedyncza celownikżeński
kostotomiipojedyncza miejscownikżeński
kostotomiipojedyncza dopełniaczżeński
kostotomiopojedyncza wołaczżeński
kostotomiommnoga celownikżeński
kostotomiimnoga dopełniaczżeński
kostotomijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz