ko-stru-ba-cza

kostrubacza (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kostrubacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kostrubaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
kostrubaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kostrubaczapojedyncza biernikmęski osobowy
kostrubaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
kostrubaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
kostrubaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
kostrubaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
kostrubaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
kostrubaczemnoga mianownikmęski osobowy
kostrubaczemnoga wołaczmęski osobowy
kostrubaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kostrubaczommnoga celownikmęski osobowy
kostrubaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
kostrubaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kostrubaczówmnoga biernikmęski osobowy
kostrubaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kostrubaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
kostrubaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
kostrubaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz