ko-strub-ce

Kostrubce (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kostrubiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kostrubcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kostrubcapojedyncza biernikmęski osobowy
Kostrubcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kostrubcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kostrubcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kostrubcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kostrubcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kostrubcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kostrubcommnoga celownikmęski osobowy
Kostrubcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kostrubcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kostrubcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kostrubcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kostrubcówmnoga biernikmęski osobowy
Kostrubcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kostrubcupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kostrubiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz