ko-stu-na

Kostuna (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kostun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kostunpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kostunapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kostunapojedyncza biernikmęski osobowy
Kostunachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kostunamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kostunempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kostuniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kostuniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kostunommnoga celownikmęski osobowy
Kostunowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kostunowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kostunowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kostunówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kostunówmnoga biernikmęski osobowy
Kostunymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kostunymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kostunymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz