ko-sty-ro-wie

Kostyrowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kostyra

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kostyrapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kostyrachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kostyramimnoga narzędnikmęski osobowy
Kostyrąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kostyrępojedyncza biernikmęski osobowy
Kostyropojedyncza wołaczmęski osobowy
Kostyrommnoga celownikmęski osobowy
Kostyrowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kostyrowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kostyrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kostyrówmnoga biernikmęski osobowy
Kostyrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kostyrymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kostyrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kostyrypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kostyrzepojedyncza celownikmęski osobowy
Kostyrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz