ko-suń

Kosuń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kosuń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kosuniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kosuniapojedyncza biernikmęski osobowy
Kosuniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kosuniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kosuniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kosuniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kosuniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kosuniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kosuniommnoga celownikmęski osobowy
Kosuniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kosuniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kosuniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kosuniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kosuniówmnoga biernikmęski osobowy
Kosuniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kosuniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kosuńpojedyncza mianownikmęski osobowy

Kosuń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kosuń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kosuńpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kosuńpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kosuńpojedyncza mnoga celownikżeński
Kosuńpojedyncza mnoga biernikżeński
Kosuńpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kosuńpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kosuńpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz