ko-sy-ca-rze

Kosycarze (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kosycarz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kosycarzpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kosycarzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kosycarzapojedyncza biernikmęski osobowy
Kosycarzachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kosycarzamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kosycarzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kosycarzemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kosycarzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kosycarzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kosycarzommnoga celownikmęski osobowy
Kosycarzowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kosycarzowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kosycarzowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kosycarzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kosycarzówmnoga biernikmęski osobowy
Kosycarzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kosycarzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz