kosz-to-wa-czu

kosztowaczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kosztowacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kosztowaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
kosztowaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kosztowaczapojedyncza biernikmęski osobowy
kosztowaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
kosztowaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
kosztowaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
kosztowaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
kosztowaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
kosztowaczemnoga mianownikmęski osobowy
kosztowaczemnoga wołaczmęski osobowy
kosztowaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kosztowaczommnoga celownikmęski osobowy
kosztowaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
kosztowaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kosztowaczówmnoga biernikmęski osobowy
kosztowaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kosztowaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
kosztowaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
kosztowaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz