kosz-tu

kosztu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: koszt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koszciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
koszciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kosztpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kosztpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kosztamnoga mianownikmęski rzeczowy
kosztamnoga biernikmęski rzeczowy
kosztamnoga wołaczmęski rzeczowy
kosztachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kosztamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kosztempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kosztommnoga celownikmęski rzeczowy
kosztowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kosztówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kosztupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kosztymnoga mianownikmęski rzeczowy
kosztymnoga biernikmęski rzeczowy
kosztymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz