ko-tu-le

Kotule (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kotula

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kotulapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kotulachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kotulamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kotuląpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kotulemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kotulemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kotulemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kotulępojedyncza biernikmęski osobowy
Kotulipojedyncza celownikmęski osobowy
Kotulipojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kotulipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kotulopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kotulommnoga celownikmęski osobowy
Kotulowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kotulowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kotulówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kotulówmnoga biernikmęski osobowy

Kotule (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kotula

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kotulmnoga dopełniaczżeński
Kotulapojedyncza mianownikżeński
Kotulachmnoga miejscownikżeński
Kotulamimnoga narzędnikżeński
Kotuląpojedyncza narzędnikżeński
Kotulemnoga mianownikżeński
Kotulemnoga biernikżeński
Kotulemnoga wołaczżeński
Kotulępojedyncza biernikżeński
Kotulipojedyncza celownikżeński
Kotulipojedyncza miejscownikżeński
Kotulipojedyncza dopełniaczżeński
Kotulopojedyncza wołaczżeński
Kotulommnoga celownikżeński
Kotulimnoga dopełniaczżeński

Kotule (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kotuła

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kotulepojedyncza celownikmęski osobowy
Kotulepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kotułapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kotułachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kotułamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kotułąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kotułępojedyncza biernikmęski osobowy
Kotułopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kotułommnoga celownikmęski osobowy
Kotułowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kotułowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kotułówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kotułówmnoga biernikmęski osobowy
Kotułymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kotułymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kotułymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kotułypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Kotule (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kotuła

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kotulepojedyncza celownikżeński
Kotulepojedyncza miejscownikżeński
Kotułmnoga dopełniaczżeński
Kotułapojedyncza mianownikżeński
Kotułachmnoga miejscownikżeński
Kotułamimnoga narzędnikżeński
Kotułąpojedyncza narzędnikżeński
Kotułępojedyncza biernikżeński
Kotułopojedyncza wołaczżeński
Kotułommnoga celownikżeński
Kotułymnoga mianownikżeński
Kotułymnoga biernikżeński
Kotułymnoga wołaczżeński
Kotułypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz