ko-wer-ko-tem

kowerkotem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kowerkot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kowerkociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kowerkociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kowerkotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kowerkotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kowerkotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kowerkotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kowerkotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kowerkotommnoga celownikmęski rzeczowy
kowerkotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kowerkotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kowerkotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kowerkotymnoga mianownikmęski rzeczowy
kowerkotymnoga biernikmęski rzeczowy
kowerkotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz