ko-ła-czu

kołaczu (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: kołacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kołaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kołaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kołaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kołaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kołaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kołaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
kołaczemnoga biernikmęski rzeczowy
kołaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
kołaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kołaczommnoga celownikmęski rzeczowy
kołaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kołaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kołaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kołaczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kołaczpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
kołaczapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
kołaczapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
kołaczachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
kołaczamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
kołaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
kołaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
kołaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
kołaczempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
kołaczommnoga celownikmęski zwierzęcy
kołaczowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
kołaczupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
kołaczupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
kołaczymnoga dopełniaczmęski zwierzęcy

Kołaczu (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Kołacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kołaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Kołaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Kołaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Kołaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Kołaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Kołaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
Kołaczemnoga biernikmęski rzeczowy
Kołaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
Kołaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Kołaczommnoga celownikmęski rzeczowy
Kołaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Kołaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Kołaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Kołaczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Kołaczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kołacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kołaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kołaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kołaczapojedyncza biernikmęski osobowy
Kołaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kołaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kołaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kołaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kołaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kołaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kołaczommnoga celownikmęski osobowy
Kołaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kołaczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kołaczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kołaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kołaczówmnoga biernikmęski osobowy
Kołaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kołaczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz