ko-ła-taw-ce

kołatawce (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kołatawka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kołatawcepojedyncza celownikżeński
kołatawcepojedyncza miejscownikżeński
kołatawekmnoga dopełniaczżeński
kołatawkapojedyncza mianownikżeński
kołatawkachmnoga miejscownikżeński
kołatawkamimnoga narzędnikżeński
kołatawkąpojedyncza narzędnikżeński
kołatawkępojedyncza biernikżeński
kołatawkimnoga mianownikżeński
kołatawkimnoga biernikżeński
kołatawkimnoga wołaczżeński
kołatawkipojedyncza dopełniaczżeński
kołatawkopojedyncza wołaczżeński
kołatawkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz