ko-łbie-la-na-mi

kołbielanami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kołbielanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kołbielanmnoga dopełniaczmęski osobowy
kołbielanmnoga biernikmęski osobowy
kołbielanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kołbielanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kołbielaniemnoga mianownikmęski osobowy
kołbielaniemnoga wołaczmęski osobowy
kołbielaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
kołbielaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kołbielaninapojedyncza biernikmęski osobowy
kołbielaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kołbielaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kołbielaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kołbielaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
kołbielanommnoga celownikmęski osobowy
kołbielanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kołbielanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kołbielanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz