ko-ło-no-tat-nik

kołonotatnik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kołonotatnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kołonotatnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kołonotatnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kołonotatnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kołonotatnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kołonotatnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kołonotatnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
kołonotatnikimnoga biernikmęski rzeczowy
kołonotatnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
kołonotatnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kołonotatnikommnoga celownikmęski rzeczowy
kołonotatnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kołonotatnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kołonotatnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kołonotatnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz