ko-ło-tocz-ni-ka-mi

kołotocznikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kołotocznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kołotocznikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kołotocznikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kołotocznikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kołotocznikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kołotocznikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kołotocznikimnoga mianownikmęski rzeczowy
kołotocznikimnoga biernikmęski rzeczowy
kołotocznikimnoga wołaczmęski rzeczowy
kołotocznikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kołotocznikommnoga celownikmęski rzeczowy
kołotocznikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kołotocznikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kołotocznikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kołotocznikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz