ko-ło-ty-le

Kołotyle (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kołotyło

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kołotylepojedyncza celownikmęski osobowy
Kołotylepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kołotyłachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kołotyłamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kołotyłąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kołotyłępojedyncza biernikmęski osobowy
Kołotyłopojedyncza mianownikmęski osobowy
Kołotyłopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kołotyłommnoga celownikmęski osobowy
Kołotyłowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kołotyłowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kołotyłówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kołotyłówmnoga biernikmęski osobowy
Kołotyłymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kołotyłymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kołotyłymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kołotyłypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz