ko-łtu-ni-ku

Kołtuniku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kołtunik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kołtunikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kołtunikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kołtunikapojedyncza biernikmęski osobowy
Kołtunikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kołtunikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kołtunikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kołtunikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kołtunikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kołtunikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kołtunikommnoga celownikmęski osobowy
Kołtunikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kołtunikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kołtunikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kołtunikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kołtunikówmnoga biernikmęski osobowy
Kołtunikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kołtunikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz