ko-łut-kie-wi-czu

Kołutkiewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kołutkiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kołutkiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kołutkiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kołutkiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Kołutkiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kołutkiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kołutkiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kołutkiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kołutkiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kołutkiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Kołutkiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Kołutkiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kołutkiewiczommnoga celownikmęski osobowy
Kołutkiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kołutkiewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kołutkiewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kołutkiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kołutkiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Kołutkiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kołutkiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz