kraj-czyc

krajczyc (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: krajczyc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krajczycpojedyncza mianownikmęski osobowy
krajczycapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
krajczycapojedyncza biernikmęski osobowy
krajczycachmnoga miejscownikmęski osobowy
krajczycamimnoga narzędnikmęski osobowy
krajczycemnoga mianownikmęski zwierzęcy
krajczycemnoga biernikmęski zwierzęcy
krajczycemnoga wołaczmęski zwierzęcy
krajczycemnoga mianownikmęski osobowy
krajczycemnoga wołaczmęski osobowy
krajczycempojedyncza narzędnikmęski osobowy
krajczycommnoga celownikmęski osobowy
krajczycowipojedyncza celownikmęski osobowy
krajczycówmnoga dopełniaczmęski osobowy
krajczycówmnoga biernikmęski osobowy
krajczycupojedyncza miejscownikmęski osobowy
krajczycupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz