kra-jen-czan

krajenczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: krajenczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krajenczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
krajenczanmnoga biernikmęski osobowy
krajenczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
krajenczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
krajenczaniemnoga mianownikmęski osobowy
krajenczaniemnoga wołaczmęski osobowy
krajenczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
krajenczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
krajenczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
krajenczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
krajenczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
krajenczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
krajenczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
krajenczanommnoga celownikmęski osobowy
krajenczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
krajenczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
krajenczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz