kran-cu

krancu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kranc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krancpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
krancpojedyncza biernikmęski rzeczowy
krancapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
krancachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
krancamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
krancemnoga mianownikmęski rzeczowy
krancemnoga biernikmęski rzeczowy
krancemnoga wołaczmęski rzeczowy
krancempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
krancommnoga celownikmęski rzeczowy
krancowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
krancówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
krancupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
krancupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Krancu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kranc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Krancpojedyncza mianownikmęski osobowy
Krancapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Krancapojedyncza biernikmęski osobowy
Krancachmnoga miejscownikmęski osobowy
Krancamimnoga narzędnikmęski osobowy
Krancemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Krancemnoga biernikmęski zwierzęcy
Krancemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Krancempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Krancommnoga celownikmęski osobowy
Krancowipojedyncza celownikmęski osobowy
Krancowiemnoga mianownikmęski osobowy
Krancowiemnoga wołaczmęski osobowy
Krancówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Krancówmnoga biernikmęski osobowy
Krancupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Krancupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz