kra-ńcom

krańcom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kraniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kraniecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kraniecpojedyncza biernikmęski rzeczowy
krańcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
krańcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
krańcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
krańcemnoga mianownikmęski rzeczowy
krańcemnoga biernikmęski rzeczowy
krańcemnoga wołaczmęski rzeczowy
krańcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
krańcommnoga celownikmęski rzeczowy
krańcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
krańcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
krańcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
krańcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz