kre-dy-to-ra

kredytora (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kredytor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kredytorpojedyncza mianownikmęski osobowy
kredytorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kredytorapojedyncza biernikmęski osobowy
kredytorachmnoga miejscownikmęski osobowy
kredytoramimnoga narzędnikmęski osobowy
kredytorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kredytorommnoga celownikmęski osobowy
kredytorowipojedyncza celownikmęski osobowy
kredytorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kredytorówmnoga biernikmęski osobowy
kredytorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kredytorymnoga biernikmęski zwierzęcy
kredytorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kredytorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kredytorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kredytorzymnoga mianownikmęski osobowy
kredytorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz