krot-ni-ku

krotniku (nazwa pospolita) rzeczownik techn.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: krotnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krotnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
krotnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
krotnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
krotnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
krotnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
krotnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
krotnikimnoga biernikmęski rzeczowy
krotnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
krotnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
krotnikommnoga celownikmęski rzeczowy
krotnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
krotnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
krotnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
krotnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz