kro-to-nu

krotonu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kroton

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krotonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
krotonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
krotonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
krotonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
krotonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
krotoniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
krotoniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
krotonommnoga celownikmęski rzeczowy
krotonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
krotonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
krotonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
krotonymnoga mianownikmęski rzeczowy
krotonymnoga biernikmęski rzeczowy
krotonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz