kru-ka-ry

Krukary (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Krukar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Krukarpojedyncza mianownikmęski osobowy
Krukarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Krukarapojedyncza biernikmęski osobowy
Krukarachmnoga miejscownikmęski osobowy
Krukaramimnoga narzędnikmęski osobowy
Krukarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Krukarommnoga celownikmęski osobowy
Krukarowipojedyncza celownikmęski osobowy
Krukarowiemnoga mianownikmęski osobowy
Krukarowiemnoga wołaczmęski osobowy
Krukarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Krukarówmnoga biernikmęski osobowy
Krukarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Krukarymnoga biernikmęski zwierzęcy
Krukarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Krukarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Krukarzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz