kru-klan-cza-na-mi

kruklanczanami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kruklanczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kruklanczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
kruklanczanmnoga biernikmęski osobowy
kruklanczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kruklanczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kruklanczaniemnoga mianownikmęski osobowy
kruklanczaniemnoga wołaczmęski osobowy
kruklanczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
kruklanczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kruklanczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
kruklanczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kruklanczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kruklanczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kruklanczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
kruklanczanommnoga celownikmęski osobowy
kruklanczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kruklanczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kruklanczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz