kru-tu-le

Krutule (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Krutul

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Krutulpojedyncza mianownikmęski osobowy
Krutulapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Krutulapojedyncza biernikmęski osobowy
Krutulachmnoga miejscownikmęski osobowy
Krutulamimnoga narzędnikmęski osobowy
Krutulemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Krutulemnoga biernikmęski zwierzęcy
Krutulemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Krutulempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Krutulommnoga celownikmęski osobowy
Krutulowipojedyncza celownikmęski osobowy
Krutulowiemnoga mianownikmęski osobowy
Krutulowiemnoga wołaczmęski osobowy
Krutulówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Krutulówmnoga biernikmęski osobowy
Krutulupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Krutulupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz