krzy-ku-nie

krzykunie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: krzykun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krzykunpojedyncza mianownikmęski osobowy
krzykunapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
krzykunapojedyncza biernikmęski osobowy
krzykunachmnoga miejscownikmęski osobowy
krzykunamimnoga narzędnikmęski osobowy
krzykunempojedyncza narzędnikmęski osobowy
krzykunimnoga mianownikmęski osobowy
krzykunimnoga wołaczmęski osobowy
krzykuniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
krzykuniepojedyncza wołaczmęski osobowy
krzykunommnoga celownikmęski osobowy
krzykunowipojedyncza celownikmęski osobowy
krzykunówmnoga dopełniaczmęski osobowy
krzykunówmnoga biernikmęski osobowy
krzykunymnoga mianownikmęski zwierzęcy
krzykunymnoga biernikmęski zwierzęcy
krzykunymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz