króle-wia-cy

królewiacy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: królewiak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
królewiacymnoga mianownikmęski osobowy
królewiacymnoga wołaczmęski osobowy
królewiakpojedyncza mianownikmęski osobowy
królewiakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
królewiakapojedyncza biernikmęski osobowy
królewiakachmnoga miejscownikmęski osobowy
królewiakamimnoga narzędnikmęski osobowy
królewiakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
królewiakimnoga biernikmęski zwierzęcy
królewiakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
królewiakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
królewiakommnoga celownikmęski osobowy
królewiakowipojedyncza celownikmęski osobowy
królewiakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
królewiakówmnoga biernikmęski osobowy
królewiakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
królewiakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz