krót-ko-fa-low-ce

krótkofalowce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: krótkofalowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krótkofalowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
krótkofalowcapojedyncza biernikmęski osobowy
krótkofalowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
krótkofalowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
krótkofalowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
krótkofalowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
krótkofalowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
krótkofalowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
krótkofalowcommnoga celownikmęski osobowy
krótkofalowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
krótkofalowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
krótkofalowcówmnoga biernikmęski osobowy
krótkofalowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
krótkofalowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
krótkofalowcymnoga mianownikmęski osobowy
krótkofalowcymnoga wołaczmęski osobowy
krótkofalowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
krótkofalowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz