krót-ko-głow-ca-mi

krótkogłowcami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: krótkogłowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
krótkogłowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
krótkogłowcapojedyncza biernikmęski osobowy
krótkogłowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
krótkogłowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
krótkogłowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
krótkogłowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
krótkogłowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
krótkogłowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
krótkogłowcommnoga celownikmęski osobowy
krótkogłowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
krótkogłowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
krótkogłowcówmnoga biernikmęski osobowy
krótkogłowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
krótkogłowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
krótkogłowcymnoga mianownikmęski osobowy
krótkogłowcymnoga wołaczmęski osobowy
krótkogłowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
krótkogłowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz