ksi-ęgo-kradz-two

księgokradztwo (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: księgokradztwo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
księgokradztwmnoga dopełniacznijaki
księgokradztwamnoga mianowniknijaki
księgokradztwamnoga bierniknijaki
księgokradztwamnoga wołacznijaki
księgokradztwapojedyncza dopełniacznijaki
księgokradztwachmnoga miejscowniknijaki
księgokradztwamimnoga narzędniknijaki
księgokradztwempojedyncza narzędniknijaki
księgokradztwiepojedyncza miejscowniknijaki
księgokradztwopojedyncza mianowniknijaki
księgokradztwopojedyncza bierniknijaki
księgokradztwopojedyncza wołacznijaki
księgokradztwommnoga celowniknijaki
księgokradztwupojedyncza celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz