ku-ba-ku

Kubaku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kubak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kubakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kubakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kubakapojedyncza biernikmęski osobowy
Kubakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kubakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kubakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kubakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kubakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kubakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kubakommnoga celownikmęski osobowy
Kubakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kubakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kubakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kubakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kubakówmnoga biernikmęski osobowy
Kubakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kubakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz