ku-ba-ro

Kubaro (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kubara

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kubarmnoga dopełniaczżeński
Kubarapojedyncza mianownikżeński
Kubarachmnoga miejscownikżeński
Kubaramimnoga narzędnikżeński
Kubarąpojedyncza narzędnikżeński
Kubarępojedyncza biernikżeński
Kubaropojedyncza wołaczżeński
Kubarommnoga celownikżeński
Kubarymnoga mianownikżeński
Kubarymnoga biernikżeński
Kubarymnoga wołaczżeński
Kubarypojedyncza dopełniaczżeński
Kubarzepojedyncza celownikżeński
Kubarzepojedyncza miejscownikżeński

Kubaro (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kubara

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kubarapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kubarachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kubaramimnoga narzędnikmęski osobowy
Kubarąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kubarępojedyncza biernikmęski osobowy
Kubaropojedyncza wołaczmęski osobowy
Kubarommnoga celownikmęski osobowy
Kubarowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kubarowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kubarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kubarówmnoga biernikmęski osobowy
Kubarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kubarymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kubarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kubarypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kubarzepojedyncza celownikmęski osobowy
Kubarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz