ku-ba-tu-ra

kubatura (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kubatura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kubaturmnoga dopełniaczżeński
kubaturapojedyncza mianownikżeński
kubaturachmnoga miejscownikżeński
kubaturamimnoga narzędnikżeński
kubaturąpojedyncza narzędnikżeński
kubaturępojedyncza biernikżeński
kubaturopojedyncza wołaczżeński
kubaturommnoga celownikżeński
kubaturymnoga mianownikżeński
kubaturymnoga biernikżeński
kubaturymnoga wołaczżeński
kubaturypojedyncza dopełniaczżeński
kubaturzepojedyncza celownikżeński
kubaturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz