ku-ber-czy-ki

Kuberczyki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kuberczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kuberczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kuberczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kuberczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Kuberczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kuberczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kuberczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kuberczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kuberczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kuberczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kuberczykommnoga celownikmęski osobowy
Kuberczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kuberczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kuberczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kuberczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kuberczykówmnoga biernikmęski osobowy
Kuberczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kuberczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz