ku-bi-ce

Kubice (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kubic

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kubicpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kubicapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kubicapojedyncza biernikmęski osobowy
Kubicachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kubicamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kubicemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kubicemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kubicemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kubicempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kubicommnoga celownikmęski osobowy
Kubicowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kubicowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kubicowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kubicówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kubicówmnoga biernikmęski osobowy
Kubicupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kubicupojedyncza wołaczmęski osobowy

Kubice (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kubica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kubicmnoga dopełniaczżeński
Kubicapojedyncza mianownikżeński
Kubicachmnoga miejscownikżeński
Kubicamimnoga narzędnikżeński
Kubicąpojedyncza narzędnikżeński
Kubicemnoga mianownikżeński
Kubicemnoga biernikżeński
Kubicemnoga wołaczżeński
Kubicępojedyncza biernikżeński
Kubicopojedyncza wołaczżeński
Kubicommnoga celownikżeński
Kubicypojedyncza celownikżeński
Kubicypojedyncza miejscownikżeński
Kubicypojedyncza dopełniaczżeński

Kubice (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kubica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kubicapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kubicachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kubicamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kubicąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kubicemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kubicemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kubicemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kubicępojedyncza biernikmęski osobowy
Kubicopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kubicommnoga celownikmęski osobowy
Kubicowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kubicowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kubicówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kubicówmnoga biernikmęski osobowy
Kubicypojedyncza celownikmęski osobowy
Kubicypojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kubicypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Kubice (nazwa geograficzna) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Kubice

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kubicmnoga dopełniacznijaki
Kubicachmnoga miejscowniknijaki
Kubicamimnoga narzędniknijaki
Kubicemnoga mianowniknijaki
Kubicemnoga bierniknijaki
Kubicemnoga wołacznijaki
Kubicommnoga celowniknijaki
Kubicmnoga dopełniacznijaki
Kubicachmnoga miejscowniknijaki
Kubicamimnoga narzędniknijaki
Kubicemnoga mianowniknijaki
Kubicemnoga bierniknijaki
Kubicemnoga wołacznijaki
Kubicommnoga celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz