ku-bi-cu

Kubicu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kubic

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kubicpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kubicapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kubicapojedyncza biernikmęski osobowy
Kubicachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kubicamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kubicemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kubicemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kubicemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kubicempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kubicommnoga celownikmęski osobowy
Kubicowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kubicowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kubicowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kubicówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kubicówmnoga biernikmęski osobowy
Kubicupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kubicupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz