ku-bi-ty

Kubity (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kubit

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kubiciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kubiciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kubitpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kubitapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kubitapojedyncza biernikmęski osobowy
Kubitachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kubitamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kubitempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kubitommnoga celownikmęski osobowy
Kubitowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kubitowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kubitowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kubitówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kubitówmnoga biernikmęski osobowy
Kubitymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kubitymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kubitymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz