ku-blic-ki

Kublicki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kublicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kubliccymnoga mianownikmęski osobowy
Kubliccymnoga wołaczmęski osobowy
Kublickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Kublickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Kublickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kublickichmnoga biernikmęski osobowy
Kublickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Kublickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kublickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kublickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kublickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kublickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Kublickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Kublickimmnoga celownikmęski osobowy
Kublickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kublickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kublickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz