ku-cha-ra

Kuchara (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kuchar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kucharpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kucharapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kucharapojedyncza biernikmęski osobowy
Kucharachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kucharamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kucharempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kucharommnoga celownikmęski osobowy
Kucharowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kucharowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kucharowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kucharówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kucharówmnoga biernikmęski osobowy
Kucharymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kucharymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kucharymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kucharzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kucharzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz