ku-char-czu-ki

Kucharczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kucharczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kucharczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kucharczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kucharczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Kucharczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kucharczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kucharczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kucharczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kucharczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kucharczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kucharczukommnoga celownikmęski osobowy
Kucharczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kucharczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kucharczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kucharczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kucharczukówmnoga biernikmęski osobowy
Kucharczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kucharczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz