ku-ci-ki

Kuciki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kucik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kucikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kucikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kucikapojedyncza biernikmęski osobowy
Kucikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kucikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kucikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kucikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kucikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kucikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kucikommnoga celownikmęski osobowy
Kucikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kucikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kucikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kucikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kucikówmnoga biernikmęski osobowy
Kucikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kucikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz