kuc-mer-ko

kucmerko (nazwa pospolita) rzeczownik bot.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kucmerka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kucmercepojedyncza celownikżeński
kucmercepojedyncza miejscownikżeński
kucmerekmnoga dopełniaczżeński
kucmerkapojedyncza mianownikżeński
kucmerkachmnoga miejscownikżeński
kucmerkamimnoga narzędnikżeński
kucmerkąpojedyncza narzędnikżeński
kucmerkępojedyncza biernikżeński
kucmerkimnoga mianownikżeński
kucmerkimnoga biernikżeński
kucmerkimnoga wołaczżeński
kucmerkipojedyncza dopełniaczżeński
kucmerkopojedyncza wołaczżeński
kucmerkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz