kucz-ma-rze

Kuczmarze (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kuczmarz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kuczmarzpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kuczmarzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kuczmarzapojedyncza biernikmęski osobowy
Kuczmarzachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kuczmarzamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kuczmarzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kuczmarzemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kuczmarzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kuczmarzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kuczmarzommnoga celownikmęski osobowy
Kuczmarzowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kuczmarzowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kuczmarzowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kuczmarzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kuczmarzówmnoga biernikmęski osobowy
Kuczmarzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kuczmarzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz