ku-dław-ce

Kudławce (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kudławiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kudławcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kudławcapojedyncza biernikmęski osobowy
Kudławcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kudławcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kudławcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kudławcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kudławcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kudławcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kudławcommnoga celownikmęski osobowy
Kudławcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kudławcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kudławcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kudławcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kudławcówmnoga biernikmęski osobowy
Kudławcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kudławcupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kudławiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz