ku-kli-cze

Kuklicze (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kuklicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kukliczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kukliczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kukliczapojedyncza biernikmęski osobowy
Kukliczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kukliczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kukliczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kukliczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kukliczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kukliczemnoga mianownikmęski osobowy
Kukliczemnoga wołaczmęski osobowy
Kukliczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kukliczommnoga celownikmęski osobowy
Kukliczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kukliczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kukliczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kukliczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kukliczówmnoga biernikmęski osobowy
Kukliczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kukliczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz