ku-ku-la-ki

Kukulaki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kukulak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kukulakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kukulakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kukulakapojedyncza biernikmęski osobowy
Kukulakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kukulakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kukulakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kukulakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kukulakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kukulakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kukulakommnoga celownikmęski osobowy
Kukulakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kukulakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kukulakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kukulakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kukulakówmnoga biernikmęski osobowy
Kukulakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kukulakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz